TIRANË — Një turist londinez, i apasionuar pas sporteve ekstreme dhe rreziqeve ballkanike, ka dorëzuar zyrtarisht një padi në Gjykatën Administrative të Tiranës kundër Ministrisë së Turizmit dhe Bashkisë Tiranë. Arsyeja? Ai pretendon se është mashtruar rëndë nga “reklama e rreme” e Shpellës së Pëllumbasit, pasi arriti ta vizitonte atë pa e thyer qafën në humnerë dhe pa pasur nevojë për ndërhyrjen e helikopterit të ushtrisë. Alistair Cook, 34 vjeç, kërkon një dëmshpërblim prej 50,000 eurosh për “zhgënjim të thellë” dhe “mungesë adrenaline të premtuar”.
Në dëshminë e tij para mediave, Alistair u shpreh se kishte kaluar muaj të tërë duke lexuar portalet shqiptare, ku çdo të shtunë raportohej se si turistët bllokoheshin për 8 orë nëpër shkëmbinj dhe shpëtoheshin në mesnatë nga forcat RENEA. “Pagova biletën e avionit vetëm për eksperiencën e famshme të Shpellës së Pëllumbasit,” tha Alistair. “Prisja që të paktën të humbisja rrugën, të më mbarohej bateria e telefonit dhe të detyrohesha të haja bar deri sa të vinte helikopteri ‘Cougar’. Mirëpo rruga ishte e shënjuar saktë, dhe shpella kishte masat e duhura të sigurisë. Shkova, bëra foto dhe u ktheva në Tiranë brenda dy orësh si një turist banal. Ky nuk është turizmi ‘Wild Albania’ që mburreni në Instagram, ky është një mashtrim!”
Avokati i turistit anglez pretendon se shteti shqiptar ka dështuar të mirëmbajë “nivelin e rrezikut” që e bën këtë destinacion të famshëm. Fakti që klienti i tij nuk e theu qafën, ose të paktën të nxirrte nofullën nga vendi, i ka shkaktuar atij një humbje të madhe të famës në rrjetet sociale.
Ministria e Turizmit ka reaguar me një njoftim të shkurtër, ku premton se për sezonin e ardhshëm, do të hiqen disa tabela orientuese dhe do të hidhet vaj ulliri te shkëmbinjtë më të lartë, për të garantuar që çdo turist të ketë eksperiencën e plotë të “Shpellës së Pëllumbasit” që përfshin barelën dhe allçinë.
Mohim Përgjegjësie
Lemza News është një publikim satirik. Artikujt, historitë dhe përmbajtja e publikuar në këtë faqe janë pjellë e imagjinatës ose parodi të ngjarjeve reale. Emrat e përdorur, përveç atyre të figurave publike të cilët janë subjekt i satirës, janë fiktivë. Çdo ngjashmëri me persona realë, të gjallë apo të vdekur, është krejtësisht e rastësishme. Përmbajtja nuk duhet të merret si faktike apo serioze.