TEPELENË — Dhënia e nënshtetësisë shqiptare me procedurë të përshpejtuar për ish-kryebashkiakun e Nju Jorkut, Eric Adams, shkaktoi jo pak habi këtë javë. Ndërsa analistët politikë po aludojnë për afera investimesh, fshehje pasurish apo një strehim të mundshëm pas problemeve me drejtësinë amerikane, e vërteta është krejt ndryshe.
Burimet na bëjnë me dije se Adams kishte nevojë urgjente për pasaportën shqiptare në mënyrë që të regjistrohej zyrtarisht si “Hedhës” te Grupi Polifonik i Bënçës.
Ish-kryetari i bashkisë më të madhe në botë ka braktisur kullat e Manhattan-it për ajrin e pastër të maleve të Labërisë. Sipas anëtarëve të grupit, Adams ka një kordë zanore të jashtëzakonshme që i përshtatet në mënyrë perfekte vajtimeve shekullore të jugut.
“Në Nju Jork kam menaxhuar 8 milionë njerëz, trafikun, krimin dhe minjtë e metrove, por asgjë nuk kërkon më shumë burrëri dhe vetëkontroll sesa të mbash ison për 15 minuta pa marrë frymë,” deklaroi Adams, i veshur me një qeleshe të bardhë dhe një jelek tradicional. “E dua Amerikën, por atje nuk e dinë çfarë është dhimbja e vërtetë. Kur këndoj ‘Janinës ç’i panë sytë’, kuptoj tragjedinë e thellë të të qenit njeri.”
Pavarësisht entuziazmit të tij për këtë “strehë” të re kulturore, ëndrrat e Adams për imunitet folklorik janë të pabazuara në realitet. Mësohet se avokatët e ish-kryebashkiakut shpresonin që anëtarësimi aktiv në një grup të mbrojtur nga UNESCO do t’i siguronte mbrojtje automatike nga akuzat federale, duke e trajtuar grupin polifonik si një lloj ambasade të paprekshme malesh.
“Riku mendoi se po të vishte qeleshen dhe të mbante ison pa u dridhur, ishte i mbrojtur nga çdo fletë-arresti ndërkombëtar,” sqaron Xhemali, kreu i grupit. “Po të erdhi letra e ekstradimit, e hëngre. Të vetmen gjë që mund të bëjmë është ta përcjellim në Rinas me një këngë vaji për burgjet federale të Manhattan-it.”
Mohim Përgjegjësie
Lemza News është një publikim satirik. Artikujt, historitë dhe përmbajtja e publikuar në këtë faqe janë pjellë e imagjinatës ose parodi të ngjarjeve reale. Emrat e përdorur, përveç atyre të figurave publike të cilët janë subjekt i satirës, janë fiktivë. Çdo ngjashmëri me persona realë, të gjallë apo të vdekur, është krejtësisht e rastësishme. Përmbajtja nuk duhet të merret si faktike apo serioze.